مریم بازرک دانشآموز کلاس چهارم بود.
همیشه میگفت: «میخوام معروف بشم.»
در دفترش، مریم شعری از مصطفی رحماندوست نوشته بود، شعری کودکانه با همان روح ساده و روشنی که به دنیای بچهها تعلق دارد.
بعدها، آن شعر اسکن شد و روی عکسش گذاشته شد، انگار خودِ کلمات آمده بودند تا کنارش بایستند.