آنچه از دستانشان ماند: نقاشی‌های کودکان میناب

پیش از موشک‌ها، مدادرنگی‌ها بودند.

در این برگه‌ها خورشید هنوز صورت دارد. خانه‌ای زیر ابرهای آبی ایستاده و روی دیوارهایش قلب کشیده شده است. یک اتوبوس زرد مدرسه با تابلوی ایستِ باز منتظر ایستاده است. شمعی بالای یک درس علوم می‌سوزد، کره‌ی زمینی با حوصله آبی و سبز رنگ شده، و رنگین‌کمانی روی برگه خم شده است، گویی هیچ چیز در دنیا هرگز نمی‌تواند آن را بشکند.

این نقاشی‌ها را کودکان مدرسه‌ی شجره طیبه‌ی میناب کشیده‌اند؛ کودکانی که در حمله‌ی ۹ اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه‌ی ۲۰۲۶) جانشان گرفته شد. این نقاشی‌ها برای ما فرستاده شد و ما آن‌ها را همان‌گونه که به دستمان رسید، این‌جا منتشر می‌کنیم. نمی‌دانیم هر نقاشی را کدام کودک کشیده است، و حدس هم نخواهیم زد.

آرام به آن‌ها نگاه کنید. هر خطِ این برگه‌ها را دستی کوچک کشیده است که باید امروز هم هنوز نقاشی می‌کرد.