ماندانا سالاری

ماندانا سالاری معلم پایه‌ی اول مدرسه‌ی شجره طیبه بود. ۲۹ سال داشت. روز حمله، همراه با دو فرزندش، علی و مهیا سالاری، در میناب کشته شد. در لحظه‌ی انفجار، ماندانا چهار دانش‌آموز، پسر و دخترش، و لیانا محمدی را در آغوش گرفته بود؛ همگی زیر آوار جان باختند.

وقتی پیکر ماندانا پیدا شد، به‌جلو خم شده بود، بازوانش گشوده، گویی کوشیده بود کودکان را در آخرین آغوش حمایت‌گرش جمع کند. در آن لحظه او تنها یک معلم نبود. مادر بود، هم برای فرزندان خودش و هم برای دانش‌آموزان پیش رویش. آخرین حالت پیکرش داستانی می‌گفت که هیچ بیانیه‌ی رسمی‌ای نمی‌تواند پاکش کند: حتی وقتی مرگ از آسمان می‌آمد، او کوشید پناه شود.

ماندانا سالاری همراه فرزندانش درگذشت، اما تصویری از عشقی نیرومندتر از ترس نیز از خود به‌جا گذاشت: معلمی که آخرین غریزه‌اش نه فرار، بلکه محافظت بود.