فاطمه عسکری مینابی، معلمی حافظ قرآن و خادم حرم امام رضا، یکی دیگر از معلمان شهیدِ مدرسهی میناب بود. او نیز، مانند دیگر معلمان، در فاصلهی میان اعلام تعطیلی مدرسه و رسیدن پدر و مادر دانشآموزان، با ایثار و فداکاری در مدرسه ماند و منتظر ماند تا دانشآموزان را به خانوادههایشان تحویل دهد. به خانه نرفت.
مادرش میگوید تنها چند دقیقه پیش از بمباران مهاجمان، با دخترش تلفنی صحبت کرده بود و قرار بود با هم به مشهد بروند.
مادرش میگوید:
«دخترم زنگ زد. گفت: ‘میخواهم بروم مشهد.’ بعد پرسید: ‘اسم تو را هم بنویسم؟’
قرار بود با هم برویم. تماس قطع شد، و بلافاصله صدا آمد.
قلبم ناگهان از ترس بهجوش افتاد. به خیابان رفتم، اسمش را با صدای بلند صدا میزدم.
هرچهقدر دورتر رفتم، نتوانستم به فاطمه برسم.
تا آخر شب گشتم. او همان اول شهید شده بود.»