آتنا احمدزاده حلوایی

آتنا احمدزاده حلوایی دانش‌آموز کلاس چهارم بود.

آرزوی نقاش‌شدن داشت. در تصورش، خودش را روزی زنی می‌دید با قلم‌مو در دست، در حال آفریدن دنیا با رنگ.

متأسفانه چیز بیشتری درباره‌ی آتنا پیدا نکردیم، و از داستانش بیشتر نمی‌دانیم.

اما همین تکه‌ی کوچک هم باارزش است. پشت این نام، کودکی بود که رؤیایش نه جنگ بود، نه ترس، نه ویرانه، بلکه هنر. باید با رنگ‌ها، بوم‌ها، و نقاشی‌ها بزرگ می‌شد. در عوض، تنها چند کلمه از رؤیایش باقی مانده: دختری، یک قلم‌مو، و آینده‌ای که هرگز اجازه نیافت برسد.